[ اِ نُ هِ ] (اِخ) محب الدین محمدبن عبداللََّه، پسر صاحب مغنی اللبیب معروف. او از مشایخ ابن حجر مکی است و گویند در نحو بر پدر پیشی داشت و از پدر و جز او دانش نحو فراگرفت و سبکی و ابن جماعه و ابن عقیل بدو اجازهٔ روایت داده اند و به رجب سال ۷۹۹ هـ . ق. درگذشته است.