[ اِ نُ هَ بَ ] (اِخ) مهذب الدین ابوالحسن علی بن احمد طبیب. مولد او به بغداد به سال ۵۱۵ هـ . ق. در مدرسهٔ نظامیه فقه و نحو فراگرفت و سپس به تحصیل طب پرداخت و سفری بارمنستان کرد و پادشاه ارمن بشهر اخلاط وی را طبیب خاص خویش کرد و در آنجا ثروت بسیار اندوخت و بماردین بازگشت و بخدمت بدرالدین لؤلؤ پیوست و در ۷۵ سالگی نابینا شد و به سال ۶۱۰ درگذشت. از تألیفات اوست: المختارات فی الطب. او را پسری بود به نام شمس الدین ابوالعباس احمد و وی شاعر و نیز طبیب بود و بدربار کیکاوس سلجوقی پادشاه آسیةالصغری میزیست و هم بدانجا وفات کرد.