[ اِ نُ هَ بْ با ری یَ ] (اِخ) شریف، ابویعلی محمدبن محمدبن صالح هاشمی عباسی. شاعری عرب، ملازم خدمت خواجه نظام الملک. مدتی در اصفهان اقامت گزید و سپس به کرمان هجرت کرد و بدانجا درگذشت. گذشته از دیوان بزرگ او، کلیله و دمنه را به عربی نظم کرده و نام آن نتائج الفطنة نهاده و ارجوزه ای موسوم به الصادع و الباغم در دوهزار بیت مانند کلیله حکایت از زبان حیوانات صدقةبن منصوربن دبیس صاحب حله کرده است. وفات او به سال ۵۰۴ هـ . ق. بوده است.