معنی و تعریف
[ اِ نُ وُ ] (اِخ) بروایت
مسعودی در مروج الذهب نام مردی از قبیلهٔ
قریش است که در بصره میزیسته و
بصاحب الزنج پیوسته و پس از قتل
صاحب الزنج از طریق دریا به هندوستان و
بچین رفته و در شهر خانقو انتساب خود
را بقبیلهٔ رسول صلوات اللََّه علیه ظاهر ساخته
و درک خدمت خاقان چین کرده و از او
احسان و انعام بسیار یافته و به عراق
بازگشته است. در روایات مسلمین چین
می آید که مردی از اقربای پیغمبر
صلی اللََّه علیه وآله بکانتن بوده و دین اسلام را
او به چینیان تلقین کرده است و هم اکنون
قبری در کانتن هست که مسلمین آنجا
گویند قبر آن مرد است و محتمل است ابن
وهبان مسعودی همین شخص باشد.