[ اِ نُ وَ فِ ] (اِخ) طبیبی از مردم بغداد، در نیمهٔ اول مائهٔ چهارم هجری. بیشتر شهرت او در امراض چشم و کحالی بوده است و مردم از بلاد بعیده برای فراگرفتن این فن بنزد او می شدند از جمله احمدبن یونس حرانی و برادر او.