[ اِ نُ فِ ] (اِخ) ابوالمطرف عبدالرحمن بن محمد. از اشراف اندلس و طبیبی استاد. ولادت او به سال ۳۸۹ هـ . ق. بود و در طلیطله میزیست و در ایام القادر باللََّه یحیی بن ذی النون مقام وزارت یافت. وی در معالجه کمتر به استعمال دوا میپرداخت و بغذا اکتفا میکرد و در صورت ضرورت ادویهٔ مفرده را بر مرکبه ترجیح میداد. وفات او به سال ۴۶۷ بوده است. او راست: کتاب الأدویة المفردة که بیست سال در تألیف آن صرف وقت کرده است، مشتمل بر آنچه جالینوس و دیسقوریدس در این فن داشته اند و آن کتابی کامل و مرتب است و جزئی از آن به لاتین ترجمه شده و کتاب الوساد در معالجات امراض مختلفه و کتاب المجرّبات و کتاب تدقیق النظر فی علل حاسةالبصر و کتاب المغیث.