[ اِ نُ نَ ] (اِخ) جمال الدین ابوعبداللََّه محمدبن سلیمان. اصلاً ایرانی از مردم بلخ. وی در بیت المقدس پرورش یافت و سپس چندی به مصر در مدرسهٔ عاشوریه تدریس داشت. و او را تفسیری است کبیر مشتمل بر لغات و قراآت و اسباب نزول و جز آن. مولد او به سال ۶۱۱ هـ . ق. و وفات در ۶۹۸ بوده است.