معنی و تعریف
[ اِ نُ نُ تَ ] (اِخ) عبدالرحیم بن
محمدبن اسماعیل حذاقی فارقی. مولد او
بمیافارقین به سال ۳۳۵ هـ . ق. و وفات او
هم بدان شهر در ۳۷۴ بوده است. او بدربار
سیف الدوله بحلب میزیست و منصب
خطابت حلب داشت و وی را آنگاه که
سیف الدوله به جهاد اشتغال داشت خطب
بلیغه در ترغیب مردم بجهاد است. خطب او
بانضمام خطبه های فرزندش ابوطاهر محمد
متوفی در حدود ۳۹۰ و نواسه اش ابوالفرج
طاهر متوفی به ۴۲۰ در قاهره و بیروت به
طبع رسیده است. چون سلطنت سیف الدوله
از ۳۳۳ تا ۳۵۶ بود ظاهراً ابن نباته در سن
بیست سالگی یا پیش از آن صاحب این
شهرت و مقام شده است.