معنی و تعریف
[ اِ نُ مُ ءَدْ دِ ] (اِخ) عبداللََّه بن
ابراهیم. او از مشاهیر شعر است. نشأت وی
بمهدیه شهر معروف افریقیه بود. او صنعت
کیمیا میورزید و بسیاحت و جهانگردی
مایل بود،آنگاه که به صقلیه شد رومیان او
را اسیر کردند و پس از مصالحهٔ ثقةالدوله با
روم آزاد شد. وی را در مدح ثقةالدوله
قصائدی است. وفات ابن مؤدب به سال
۴۱۴ هـ . ق. بوده است.