معنی و تعریف
[ تَ رَ / رِ ] (اِ مرکب) اخگر.
سکار. بجال. جمره. جذوه. قبس. || کرم
شب تاب. || (ص مرکب) مجازاً، سخت
جافی و ستمکار:
عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره ای
باددستی خاکیی بی آبی
آتش پاره ای.سنائی.
|| داهی.
- مثل آتش پاره؛ کودکی سخت بی آرام
و شریر و شوخ.
|| چابک و چربدست.