معنی و تعریف
[ اِ نُ مُ قَ سْ سِ ] (اِخ) ابوبکر
محمدبن الحسن بن مقسم بن یعقوب عطار.
یکی از قراء مدینة السلام. عالم به لغت و
شعر و از ثعلب و ابومسلم گچی سماع
داشته. وفات او به سال ۳۶۲ هـ . ق. است. از
اوست: کتاب الانوار در علم قرآن. کتاب
المدخل الی علم الشعر. کتاب احتجاج
القراءات. کتاب فی النحو. کتاب المقصور و
الممدود. کتاب المذکر و المؤنث. کتاب
مجالس ثعلب. (از ابن الندیم). و برای نام
سایر کتب او رجوع به فهرست ابن الندیم و
روضات شود. و صاحب روضات گوید او
از ابی مسلم کجی و ثعلب روایت دارد و
مولد او به سال ۲۶۵ و وفات وی در ۳۵۵
هـ . ق. بوده است.