معنی و تعریف
[ اِ نُ مُ لِ ] (اِخ) ظهیرالدین
ابواسحاق ابراهیم بن نورالدین علی بن
عبدالعالی عاملی میسی فقیه، شیعی، از
علمای دولت شاه طهماسب صفوی. او
بحسن خط معروف بوده است و فرزند او
عبدالکریم و نبهٔ او شیخ لطف اللََّه متوفی به
۱۰۳۲ هـ . ق. هر یک از علمای معروف
بودند و شیخ لطف اللََّه همان است که شاه
عباس کبیر برای او مسجد معروف را در
میدان شاه اصفهان بنا کرد.