معنی و تعریف
[ اِ نُ مُ طْ طَ لِ ] (اِخ)
هبةاللََّه بن محمدبن مطلب، ملقب به
ولی الدوله. وزیر خلیفه المستظهر باللََّه. او به
سال ۴۹۹ هـ .ق . پس از وفات زعیم الرؤسا
ابن جهیر مقام
وزارت یافت لکن سپس
سلطان محمدبن ملکشاه از اصفهان بخلیفه
نامه کرد و عزل او درخواست. و خلیفه
کُرهاً او را معاف کرد و ابن مطلب بدربار
سلطان محمد شد و از آن پس که
خوشنودی خاطر سلطان حاصل کرد، خلیفه
بار دیگر او را بوزارت برداشت لکن پس از
چندی خلیفه بر وی خشم گرفت و او
باصفهان گریخت. گویند ابن مطلب مذهب
شیعه داشت و بهانهٔ محمدبن ملکشاه در
تقاضای عزل وی همین امر بود. و
ابن الطقطقی را در کتاب الفخری از او
حکایتی است. رجوع بدانجا شود.