معنی و تعریف
[ اِ نُ مَ ] (اِخ) ابونصر
سعیدبن ابی الخیربن عیسی بن المسیحی
البغدادی. به سال ۵۹۸ هـ .ق . آنگاه که ناصر
خلیفه را حصاة مثانه رنج میداد اطباء
اخراج آنرا بعمل، ناگزیر دیدند و جراحی به
نام ابن عکاشه را بدین کار نامزد کردند. او
گفت مرا استادیست به نام المسیحی و باید
پیش از عمل با وی مشورت کنم.
ابن المسیحی را حاضر آوردند و او بدان
وقت مردی پیر بود، چون مثانه معاینه کرد
گفت نخست با اشربه و اطلیه تجربتی کنیم
باشد که بجرّاحی حاجت نیفتد و چنان
کردند و ریگی چندِ هستهٔ زیتونی دفع شد و
خلیفه بیارمید و عطایای بسیار نزدیک
بیست هزار دینار از دست خلیفه و مادر و
فرزندان و دیگر حواشی خلافت بر وی گرد
آمد. و او به سال ۶۰۸ در غایت پیری
درگذشت. او راست: کتاب الاقتضاب علی
طریق المسئلة والجواب و حاجی خلیفه نام
این کتاب را اقتضاب المجموع می آورد و
گوید آن تألیف یکی از متطبّبین است و
ابونصر سعیدبن ابی الخیر المسیحی آنرا
مختصر کرده است.