[ اِ نُ مِ جَ / مُ جِ ] (اِخ) ابوعثمان. از خنیاگران مشهور اوائل اسلام. اصلاً زنجی بود و در حجاز میزیست. بعض آهنگهای فارسی و رومی را با اشعار عرب تطبیق کرد و چندین بار به شام رفت و با عبداللََّه بن مروان خلطه و آمیزش داشت.