معنی و تعریف
[ اِ نُ مُ تَ ] (اِخ)
شرف الدین ابوالبرکات مبارک بن احمد
اربلی. مورخ، ادیب و شاعر. مولد او به اربل
و همانجا پرورش یافت و ملک معظم
مظفرالدین فرماندار اربل او را وزارت
خویش داد (۶۲۹ هـ .ق .). پس از وفات او
آنگاه که مستنصر خلیفه اربل را بتصرف
آورد انزوا گزید. و وقتی که مغولان اربل را
فتح کردند (۶۳۴) او بموصل هجرت کرد و
تا آخر عمر بدانجا ببود. او راست: کتابی در
تاریخ اربل در چهار مجلد و خود دیوانی
داشته و نیز دیوان متنبی و ابوتمام را در ده
جلد شرح کرده است. و صاحب روضات
گوید کتاب نصیحةالملوک غزالی را وی از
فارسی به عربی ترجمه کرده است. مولد او
به سال ۵۶۴ و وفات در ۶۳۷ بوده است.