[ اِ نُ کَ ] (اِخ) عمادالدین ابوالفداء اسماعیل بن کثیر قرشی بُصروی شافعی. از پیروان ابن تیمیه. مولد او در سال ۷۰۱ هـ .ق . به دمشق و وفات به ۷۷۴ بوده است. در دمشق کسب علم و استماع حدیث کرده و در ۷۴۸ بمسجد ام صالح و سپس در اشرفیه درس گفته است. او را تفسیری است بر قرآن کریم و چند کتاب در علم حدیث و تاریخی موسوم به البدایة و النهایه مشتمل بر وقایع عالم تا دو سال قبل از مرگ خود یعنی ۷۷۲. این تاریخ تا ۷۳۸ ملخص تاریخ برزالی و در مجموع آن بقول صاحب کشف الظنون اعتماد مؤلف بر کتاب و سنت است.