[ اِ نُ کَ ] (اِخ) عبداللََّه بن کثیر، مکنی به ابوسعید و یا ابوبکر. یکی از قراء سبعه از قراء مکه در طبقهٔ دویم. از موالی عمروبن علقمة الکنانی و او از ابناء فارس یمن است که کسری برای طرد حبشه با کشتی به یمن فرستاد. وفات او به سال ۱۲۰ هـ .ق . بمکه و هم بدانجا مدفون است. (ابن الندیم). و بعض اصحاب رجال کنیت او را ابومعبد دارانی گفته اند. و مولد او هم بمکه در سنهٔ ۴۵ هـ .ق . بوده است. قرائت او را محمدبن عبدالرحمن مخزومی معروف به قنبل متوفی به سال ۲۹۱ هـ .ق . و ابوالحسین احمدبن محمد ملقب به بزّی متوفی به سال ۲۷۰ روایت کرده اند. و داری یا دارانی به معنی بویفروش و عطار است و آن شغل پدر او بود.