[ تَ اَ ] (نف مرکب) آنکه در جنگها آتش یا نفط بصف دشمن افکند: بهر سو که دو گرد کین ساز بود میانْشان یکی آتش انداز بود.اسدی.
|| کسی که افروختن تنور نانوایی با اوست.