معنی و تعریف
[ اِ نُ قُ مَ ] (اِخ) موفق الدین
ابومحمد عبداللََّه بن احمدبن محمدبن قدامة
دمشقی. محدث و فقیه حنبلی. مولد او در
۵۴۱ هـ .ق . به دمشق و وفات در ۶۲۰.
برای کسب علم سفرهای بسیار کرد و سپس
در بغداد اقامت گزید. از کتب اوست:
کتاب البرهان. کتاب المغنی فی الفقه.
کتاب المقنع. کتاب العمده. کتاب ذم التأویل.
مسألةالغلو. قنعةالادیب و غیرها.