[ اِ نُ ] (اِخ) یکی از ولات آل بویه. او در ۴۰۶ هـ .ق . بر آل بویه طغیان کرد و حکومت قزوین تقاضا میکرد و در نواحی ری بغارت و راهزنی پرداخت و از فلک المعالی منوچهربن قابوس برای جنگ با مجدالدولهٔ دیلمی مدد خواست و او با مجدالدوله و مادرش چند بار به محاربه پرداخت و به آخر مجدالدوله در ۴۰۷ حکمرانی اصفهان بدو داد و غائلهٔ او رفع شد.