[ اِ نُ رَ ] (اِخ) ابوبکر محمدبن حسن بن فورک، ملقب به استاد، از مردم اصفهان. ادیب نحوی و متکلم. بنابه درخواست مردم نیشابور بدان شهر شد و در آنجا او را مدرسه و خانه ای کردند، گذشته از افادات علمی نزدیک صد کتاب در علوم مختلفه نگاشت و سفری به مجادلهٔ کرامیه بغزنه رفت و در بازگشت از غزنه در راه مسموم شد. قبر او به حیره از محلات قدیم نشابور است. وفات او به سال ۴۰۶ هـ .ق . بوده است.