[ اِ نُ فَ لِلْ لاه ] (اِخ) ابوالمعالی محیی الدین یحیی بن جمال الدین، برادر شرف الدین عبدالوهاب. ادیب و منشی و شاعر. او نیز چون برادر رئیس کَتَبهٔ ناصربن قلاون بوده و در پیری بعلت ثقل سامعه کناره گرفته و پسرش شهاب الدین وکالت او داشته، لکن بسبب تندی خلق او پسر دیگر ابوالمعالی را موسوم به علاءالدین بجای او نصب کرده اند و محیی الدین یحیی به ۷۳۸ هـ .ق . در ۹۳ سالگی درگذشته است.