معنی و تعریف
[ اِ نُ فَ رَ ] (اِخ) ابوالولید یا
ابومحمد عبداللََّه بن محمدبن یوسف بن نصر
ازدی. از اعاظم ادبا و شعرا و فقهای اندلس.
مولد او بقرطبه. در ۳۸۳ هـ .ق . به شرق
رحلت کرده و از راه قیروان بزیارت خانه
رفته و در قیروان و مکه و مدینه و قاهره
ادب و فقه فراگرفته و سپس بموطن خود
بازگشته است. و چندی قضاء بلنسیه داشته
و آنگاه که بربرها به قرطبه هجوم بردند
(۴۰۳) در خانهٔ خویش کشته شده است. او
راست کتاب نفیس تاریخ علماءالاندلس.