معنی و تعریف
[ اِ نُ فُ ] (اِخ) ابوالفتح
فضل بن ابی الخطاب جعفربن محمد. از
مشاهیر کُتّاب. به سال ۳۲۰ هـ .ق . مقام
وزارت مقتدر خلیفه یافت و چون خلیفه
مقتدر کشته شد بزمان قاهر دیوان کتابت با
او بود و در زمان راضی باللََّه والی و عامل
خراج مصر و شام شد و باز در سال ۳۲۴
منصب وزارت یافت و چون اوضاع مشوش
دربار خلیفه بدید از شغل خود مستعفی شد
و تقاضای کار سابق خویش یعنی عمل
خراج مصر و شام کرد و آنگاه که در سال
۳۲۶ از آنجا بازگشت در چهل وهفت سالگی
درگذشت. ابوالفتح را ابن حنزابه نیز گویند و
حنزابه نام کنیزک رومی مادر اوست.