معنی و تعریف
[ تَ ] (اِخ) تخلص شاعری فارسی از
متأخرین که اصل وی از حِلّه و مسکنش
فریدن اصفهان بوده و در تذکره ها به نام آتش
اصفهانی یاد شده است. و نام اصلی او را ذکر
نکرده اند. تخلص خواجه علی حیدر شاعر
هندوستانی که به فارسی و اردو شعر میگفته و
بهر دو زبان دیوان اشعار داشته و در سال
۱۲۶۳ هـ . ق. وفات یافته است.