معنی و تعریف
[ اِ نُ عَ طی یَ ] (اِخ) یکی از
رجال عصر امویان. او بزمان مروان دوم
بجنگ ابوحمزه که قصد حملهٔ به شام داشت
مأمور گشت و پس از شکست ابوحمزه
ولیدبن عروه را بجای خویش گماشت و
خود به یمن به جنگ یحیی بن طالب الحق
شتافت و بر او غالب آمد و بکشت و سر او
به مروان فرستاد و سپس از مروان دستوریِ
زیارت خانه خواست و در ۱۳۰ هـ .ق . براه
مکه کشته شد.