معنی و تعریف
[ اِ نُ عُ طَ ] (اِخ) فرزند عطیر،
حکمران رها. نصرالدولةبن مروان رها را
تسخیر کرد و عطیر را بکشت و سپس
بشفاعت صالح بن مرداس این شهر را به ابن
عطیر بازداد و او در حدود سال ۴۲۰ هـ .ق .
آنجا را بطاغیهٔ روم واگذاشت و این امر
سبب وقوع محارباتی چند میان ابن مروان
و روم گردید.