معنی و تعریف
[ اِ نُ عَ دِظْ ظا هِ ] (اِخ)
محیی الدین ابوالفضل عبداللََّه بن رشیدبن
ابومحمد عبدالظاهربن نشوان. کاتب ملک
ظاهر بیبروس و منصور قلاون و اشرف
خلیل، از ممالیک بحری بود. مولد او در
۶۲۰ هـ .ق . و وفات به ۶۹۲ بوده است. از
کتب اوست: الروضة البهیة الزاهره فی خطط
المعزیة و القاهره. سیرة السلطان ملک ظاهر.
الالطاف الخفیه در تاریخ مصر و تاریخ
قلاون و کتابی به نام تمائم الحمائم در وصف
کبوتران نامه بر.