[ اِ نُ عَ دِلْ حَ کَ ] (اِخ) ابومحمد عبداللََّه. فقیه مصری مالکی. او از خود مالک موطأ را استماع کرده و مردی توانگر بوده، هنگامی که شافعی به مصر رفت عبداللََّه هزار دینار بدو بخشید و از سه تن دیگر از موسرین محل نیز دوهزار دینار بستد و بشافعی داد. مولد او ۱۵۰ یا ۱۵۵ هـ .ق . و وفات ۲۴۱.