[ اِ نُ عَ دِلْ حَ کَ ] (اِخ) عبدالرحمن بن عبداللََّه بن عبدالحکم بن اعین مصری. وفات ۲۵۷ هـ .ق . پدر او رئیس مذهب مالکی در مصر و در ۲۱۴ وفات کرده است. عبدالرحمن صاحب ترجمه و برادرانش از دانشمندان عصر خود بودند و چون در مسئلهٔ خلق قرآن با واثق خلیفهٔ بغداد مخالفت کردند شکنجه و آزار بسیار دیدند. عبدالرحمن را کتابی است موسوم به فتوح مصر و المغرب در هفت بخش و این کتاب مدرک نویسندگان و مورخین است. (ابن خلکان).