[ اِ نُ عَ بْ با ] (اِخ) ابوعبداللََّه محمدبن ابراهیم بن عبداللََّه حمیری (۷۳۳-۷۹۲ هـ .ق .). فقیه شاعر صوفی اندلسی. مولد او بشهر رنده. چندی بفاس و تلمسان رفت و در آنجا به تکمیل فقه و ادب پرداخت و سپس پانزده سال مقام خطیبی مسجد قیروان داشت. او راست: کتاب غیاث المواهب العلیة فی شرح الحکم العطائیه.