معنی و تعریف
[ اِ نُ ظَ فَ ] (اِخ) حجةالدین
ابوعبداللََّه محمدبن ابی محمد صقلی. مولد
او صقلیه. در مکه پرورش یافته. کتابی
باسلوب کلیله و دمنه دارد موسوم به
سلوان المطاع فی عداون الاتباع و آنرا به
ابوعبداللََّه محمدبن ابی القاسم اهدا کرده است،
در سال ۵۵۴ هـ .ق . متن عربی کتاب در
قاهره به طبع رسیده و بترکی و ایتالیائی و
انگلیسی ترجمه شده است و آنرا بفارسی نیز
بنام ریاض الملوک فی ریاضات السلوک
ترجمه کرده و شرح حال شیخ اویس
جلایری را بدان افزوده اند، با تقدیم و
تأخیری در ابواب و فصول. و خیرالبشر
بخیرالبشر. او در شهر حماه به سال ۵۶۵
درگذشته است. (ابن خلکان) (بغیةالوعاة).