معنی و تعریف
[ اِ نُ طَ ثَ ری یَ ] (اِخ)
ابوالمکشوح یزیدبن سلمةبن سمرة. شاعر
بزرگ و معروف. مؤلف حماسه را از او نقل
بسیار است و او ظاهراً در دربار بنی امیه
تقرب و منزلتی داشته است و در جنگی که
بین بنی امیه و قبیلهٔ بنی حنیفه اتفاق افتاده
در ۱۲۶ هـ .ق . کشته شده است. ابوالحسن
علی بن عبداللََّه طوسی و نیز ابوالفرج مصنف
اغانی دیوان او را گرد کرده اند:
بلبل نگوید این زمان لحن و سرود تازیان
قمری نگرداند زبان بر شعر ابن طَثْریه.
منوچهری.