[ اِ نُ هِ ] (اِخ) ابوالعباس محمدبن عبداللََّه خراسانی. ادیب معروف. از دست متوکل خلیفه حکومت بغداد داشت و بزمان معتز بر منزلت و مکانت او بیفزود. او را اشعار لطیفه است، از جمله در توصیف ترنج گوید: جسم لطیف قمیصه ذَهب رکبٌ فیه بدیع ترکیب فیه لمن شمّه و ابصره لون محب و ریح محبوب. وفات او به سال ۲۵۳ هـ .ق . بوده است.