[ اِ نُ صَ فْ فا ] (اِخ) کنیت چند تن از دانشمندان ریاضی و جز آن: ۱ -ابوالقاسم احمدبن عبداللََّه قرطبی ریاضی. او در قرطبه تدریس علوم ریاضیه میکرد و در فتنه که بدانجا افتاد بدانیه در ساحل شرقی اندلس پناهید و تا آخر عمر بدانجا ببود. او راست کتابی در اسطرلاب و زیج بطریقهٔ سندهند. ۲ -محمدبن عبداللََّه قرطبی، برادر احمد سابق الذکر. استاد در عمل اسطرلاب، و گویند ماهرتر از او در این فن نیامده است. ۳ -ابوعبداللََّه محمد ادیب قرطبی. او سواحل شمالی افریقا را سیاحت کرد و بغداد را نیز بدید. در فاس و تونس و دیگر بلاد تدریس کرد و اشعار نیکو دارد. وفات ۶۳۹ هـ .ق . ۴ - جلال الدین علی بن یوسف ماردینی. ادیب و شاعر. کاتب ملک منصور ناصرالدین ارتقی و به سال ۶۵۸ هـ .ق . آنگاه که مغولان ماردین را تسخیر کردند بقتل رسید. او راست: کتاب انس الملوک.