[ اِ نُ صَ ] (اِخ) نجم الدین ابوالفتوح احمدبن محمد. حکیم و طبیب ایرانی، اصلاً از مردم همدان و پرورش او به بغداد بوده و از بغداد به دمشق هجرت کرده و تا آخر عمر بدانجا بزیسته است. وفات او بعد از ۵۴۰ هـ .ق . است. او راست مقاله ای در شکل چهارم از اشکال اربعهٔ قیاس و کتاب الفوزالاصغر.