معنی و تعریف
[ اِ نُ شَ ] (اِخ) ابوعامر
احمدبن عبدالملک. خطیب و شاعر بیعدیل
اندلسی. وزیر ناصربن عبدالرحمن. در ادارهٔ
امور ملک و سیاست کافی. و بزمان احمد
امن و آبادی بسیار در این خطه پدید آمد و
مال خطیر گرد کرد و بخلیفه بخشید. او در
طب نیز مهارت داشت. وفات وی بقرطبه در
سنهٔ ۴۲۵ هـ .ق . بوده است.