[ اِ نُ شَ / شِ ] (اِخ) ابوالطیب ابراهیم بن محمدبن الشهاب. متکلم معتزلی، شاگرد بلخی و خیاط و غیر آن دو. وفات او بعد از ۳۵۰ هـ .ق . است در سن پیری. و او راست: کتاب مجالس الفقهاء و مناظراتهم قرب چهارصد ورقه. (ابن الندیم).