[ اِ نُ شَ دْ دا ] (اِخ) بهاءالدین ابوالمحاسن یوسف بن رافع موصلی. فقیه شافعی و مورخ. دانش فقه و جز آن در بغداد بیاموخت و زمانی در موصل حلقهٔ تدریس داشت. آنگاه که از زیارت خانه بازمیگشت صلاح الدین ایوبی به دمشق قضای عسکر و بیت المقدس بدو تفویض کرد و او مدرسه های چند بساخت و املاکی بر آن وقف کرد. او راست: النوادرالسلطانیه. المحاسن الیوسفیه. کتاب سیرة السلطان صلاح الدین. کنیت او در آغاز ابوالعز بود و آنرا بگردانید و کنیت ابوالمحاسن گرفت. وی چنانکه خود گفته است قرائت را از حافظ ضیاءالدین یحیی بن سعدون قرطبی و حدیث و فقه از قاضی ابوالرضا سعیدبن عبداللََّه شهرزوری و سراج الدین ابوبکر محمدبن علی جیانی و غیر آنان فراگرفته است. مولد او ۵۳۹ هـ .ق . به موصل و وفات در ۶۳۲ بوده است و از خاندان بنی شداد است و شداد جد مادری اوست.