معنی و تعریف
[ اِ نُ شَ جَ ] (اِخ) شریف
ابوالسعادات هبةاللََّه بن علی بن محمدبن
حمزهٔ حسنی بغدادی (۴۵۰-۵۴۲ هـ .ق .).
ادیب نحوی، منسوب به شجرة قریه ای
نزدیک مدینه یا شجره نام مردی از عرب.
چندی در کرخ نقیب علویین بود. او راست:
کتاب امالی در هشتادوچهار مجلس در
فنون ادب و کتاب حماسه نظیر دیوان
حماسهٔ ابوتمام و شرح لمع ابن جنی و شرح
تصریف الملوکی. زمخشری در سفر مکه
صحبت او درک کرد و به بیت ذیل متنبی
تمثل جست:
و اَستکبر الاخبار قبل لقائه
فلما التقینا صغَّر الخَبَرَ الخُبرُ.