معنی و تعریف
[ اِ نُ سَ یْ یِ دِنْ نا ]
(اِخ) فتح الدین ابوالفتح محمدبن ابی بکر
یعمری اندلسی. وفات ۷۳۴ هـ .ق . مولد او
قاهره و به دمشق علم آموخت و چندی در
مدرسهٔ ظاهریهٔ قاهره مدرس بود. او راست:
عیون الاثر فی فنون المغازی و الشمائل و
السیر و قصائدی چند در مدح حضرت
پیغمبر به نام بشری اللبیب فی ذکری
الحبیب.