معنی و تعریف
[ اِ نُ سَ ئِلْ مُ ] (اِخ)
قاضی ابوالقاسم سعیدبن هبةاللََّه. وفات ۶۰۸
هـ .ق . شاعر مشهور مصری. در حدیث
شاگرد ابوطاهر احمدبن محمد سلفی
اصفهانی. دیوان شعر و منشآت او معروف و
او را ثروتی وافر بوده است. کتاب الحیوان
جاحظ را به نام روح الحیوان ملخص کرده و
دیوانی نیز به نام دارالطراز دارد.