[ اِ نُ ؟ ] (اِخ) چند تن از خاندان علم و تصوف، از فرزندان عبدالرحمن سقاف حضرمی، در حضرموت و حجاز و یمن و هندوستان بقرن دهم و یازدهم هجری بدین کنیت اشتهار یافتند. و مردم را به آنان اعتقاد نیکو بود، از آن جمله علی بن ابی بکربن عبدالرحمن و فرزندش محمد متوفی به سال ۱۰۰۲ هـ .ق . و پیروان محمد او را مهدی موعود می دانستند و محمدبن عمربن شیخ متوفی بسنهٔ ۱۰۵۲ و محمدبن علوی بن محمدبن ابی بکر متوفی در ۱۰۷۱. و این محمد چندی به هندوستان میزیست و سفری بمکه شد و بدانجا درگذشت، و مشهورترین افراد این خاندان اوست.