معنی و تعریف
[ اِ نُ ؟ ] (اِخ) اسحاق بن
یحیی بن سریح نصرانی، مکنی به ابوالحسین.
او ظاهراً تا ۳۷۷ هـ .ق . حیات داشته است.
(ابن الندیم). مولد او به سال ۳۰۰ بوده. ابن
سریح در امور دواوین و صناعت خراج و
مناظرهٔ عمال (استنطاق) معرفتی بسزا داشته
و در علم نحو نیز بصیر بوده. از کتابهای
اوست: کتاب الخراج الکبیر. کتاب
الخراج الصغیر. کتاب المؤامرات بالحضرة.
کتاب تحویل سنی الموالید. کتاب
جمل التاریخ.