معنی و تعریف
[ اِ نُ سُ رَ ] (اِخ) ابویحیی
عبیداللََّه. مغنی معروف. مولد او به زمان
عمربن الخطاب در مکه بوده و نواختن عود
از دیوارگران ایرانی که بساختن کعبه
آمده بودند فراگرفت و بنا بروایتی او
نخستین کس است در عرب که این هنر
آموخته است. ابن سریج نواهائی برای
غزلهای عمربن ابی ربیعه و نیز در مراثی
الحانی بساخت و بزمان خود شهرتی عظیم
یافت لکن بزودی الحان و نواهای ساختهٔ او
فراموش شد چنانکه جحظهٔ مغنی معروف
بزمان خویش چیزی از آن نمیدانست.
وفات ابن سریج در خلافت هشام بوده است.