معنی و تعریف
[ اِ نُ سَ ] (اِخ) ابومحمد
عبدالحق بن ابراهیم اشبیلی. مولد او مرسیه به سال ۶۱۴ هـ .ق . و وفات به مکه در سنهٔ
۶۶۸. ابن سبعین حکیم و صاحب طریقتی
خاص در تصوف بوده است آنگاه که در
سبته میزیست فردریک دویم از علمای
آنجا سؤالاتی کرد و ابن سبعین جواب آن
سؤالها بنوشت، و شهرت او نزد مسیحیان
بیشتر از طریق اجوبهٔ مذکوره است.