[ اِ نُ زُ رَ ] (اِخ) سیدعزالدین ابوالمکارم حمزةبن علی بن ابی المحاسن زهرهٔ حلبی. معروفترین دانشمند خاندان بنی زهره، فقیه شیعی. استاد ابن ادریس و شاذان بن جبرئیل. او را کتب بسیار است، ازجمله: غنیةالنزوع الی علمَی الاصول و الفروع. قبس الانوار. کتاب النکت در نحو و مقالات و رسائل مختلفه (۵۱۱-۵۸۵ هـ .ق .). برادر ابوالمکارم موسوم به عبداللََّه ابوالقاسم نیز تصانیف کثیره داشت، از آنجمله: الغنیة عن الحجج و الادلّه که بین فقها معروف است و از آن بسیار نقل کنند و کتاب تجرید و تبیین المحجه و غیر آن.