معنی و تعریف
[ اِ نُ وو دِ هِ ] (اِخ)
ابوبکر محمدبن داودبن علی بن خلف
اصفهانی، معروف بظاهری. شاعر و ادیب و
فقیه. پدرش داود ظاهری معروف است، و
او پس از پدر در حلقهٔ او بتدریس نشست.
کتابی در ادب کرده است موسوم به زهره.
وفات او به سال ۲۹۷ هـ .ق . بسن
چهل ودوسالگی بوده است.