[ اِ نُ وو ] (اِخ) ابوالحسن محمدبن احمدبن داود قمی. وفات ۳۷۸ هـ .ق . محدث و فقیه شیعی. از قم به بغداد رفته و در آنجا بترویج حدیث پرداخته است. او را تألیفات بسیار است و نام آنها در رجال نجاشی آمده است.